امروز : جمعه 1 بهمن 1395 / Friday 20 January 2017
 

کد خبر: 71543 این صفحه را به اشتراک بگذارید تاریخ انتشار : 1395/9/2 16:52:34
صدمات بوکس از فوتبال و کشتی کمتر است/ من می مانم، می جنگم و پیروز می شوم در گفتگو با بوکسور قهرمان برازجانی مطرح شد :

صدمات بوکس از فوتبال و کشتی کمتر است/ من می مانم، می جنگم و پیروز می شوم

رضا راستگو بوکسور برازجانی عضو تیم ملی گفت: همه فکر می کنند که بوکس ورزشی است که در آن درصد آسیب دیدگی بالاست ولی برخلاف آن صدمات بوکس از ورزش هایی مانند فوتبال و کشتی بسیار کمتر است.

به گزارش "ناصرون " به نقل از "ناصرون " رضا راستگو پس از کسب عنوان قهرمانی کشور به تیم ملی بوکس ایران دعوت شده است و به همین خاطر با وی مصاحبه ای انجام شده است که در ادامه می خوانید:

لطفا خودتان را معرفی کنید؟

رضا راستگو ، متولد1376، ساکن روستای ابوالفیروز شهرستان دشتستان و دانشجوی نیمسال اول رشته کامپیوتر در مقطع کاردانی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد دشتستان(برازجان) هستم.


ورزش را از کجا شروع کردید و چه شد که بوکس را انتخاب کردید؟

 از 6سالگی با ورزش کونگ فو شروع کردم و 3مقام اول کشوری در رشته کنگ فو توا در رده نونهالان و نوجوانان بدست آوردم.بعداز 6 سالگی بدلیل عدم وجود تیم ملی کونگ فو و مسابقات آسیایی و بین المللی و از دست دادن انگیزه ،کونگ فو را رها کردم و دو سال را بدون ورزش حرفه ای گذراندم.


بعد از تحقیق در رشته های المپیکی مهیج و سخت، رشته های کشتی و تکواندو و بوکس را در نظر گرفته و بعداز تماشای مسابقات آن ها در سطح استان بوکس را بدلیل هیجان زیاد و قدرت تفکر و ذهن بالا و عکس العمل سریع در مدت زمان کم انتخاب کردم زیرا سرعت بالا در تصمیم گیری و عکس العمل را دوست دارم و این شد که از سال 93 از باشگاه بوکس فردین زیر نظر استاد میثم-شیخ ورزش بوکس را به طور حرفه ای آغاز و از همان سال اول قهرمانی استان در رده نوجوانان را بدست آوردم.


بعد از چند دوره شرکت در مسابقات کشوری تصمیم خود را جهت موفقیت در سال بعد گرفتم و تمرینات خود را از 6ماه قبل بطور بسیار سخت شروع کردم(روزی2الی3جلسه تمرین) تا اینکه مسابقات انتخابی تیم ملی در مهرماه برگزار شد و درخشش در این مسابقات باعث دعوت شدن به تیم ملی بزرگسالان و انتخاب مربی من به عنوان مربی تیم ملی جوانان بوکس ایران شد.


هدف و انگیزه شما از ورزش حرفه ای چیست؟

رشته ورزشی حرفه ای باید المپیکی باشد، چون بزرگترین هدف ورزشکار درخشیدن و کسب مدال در رقابت های المپیک است و بعد از آن هیجان ورزش است که باعث نشاط و شادابی انسان می شود پس من هم تصمیم گرفتم که در کنار ورزش برای سلامتی ام به طور حرفه ای نیز به بوکس بپردازم زیرا انرژی خود را با آن تخلیه و در کنار آمادگی بدنی قدرت فکری خود را نیز تقویت می کردم.


برنامه ورزشی امسالتان چیست؟

مسابقات قهرمانی کشور در آذرماه برگزار می شود و مسابقات بین المللی در مجارستان که در بهمن ماه سال جاری برگزار می گردد.البته مسابقات دانشجویان جهان (یونیورسیار) نیز در اسفندماه یکی از اهداف اصلی من در سال 95 است.

وضعیت ورزش بوکس در ایران چگونه است؟

 متأسفانه دید منفی به ورزش بوکس باعث عدم رسیدگی و استقبال به این ورزش در کشور شده و همه فکر می کنند که بوکس ورزشی است که در آن درصد آسیب دیدگی بالاست ولی برخلاف آن صدمات بوکس از ورزش هایی مانند فوتبال و کشتی بسیار کمتر است و در ردیف 19رشته های المپیکی از حیث صدمات و آسیب دیدگی قرار دارد.

درتمرینات تیم ملی هیچ گونه هزینه ای به بازیکنان داده نمی شود و ما حتی مکمل های غذایی مورد نیاز خود را با هزینه شخصی خود تهیه می کنیم.شما فکر کنید وقتی در سطح ملی چنین کمبودهایی وجود دارد در سطح استانی و شهرستان دیگر چه خبر است.

نقش خانواده و دوستانت در موفقیت هایی که بدست آوردی چقدر بود؟


در ابتدای راه بدلیل همان دید منفی که عرض کردم از طرف خانواده و اطرافیان و حتی دوستان مخالفت وجود داشت، ولی بعد از کسب موفقیت ها و دیدن پتانسیل موجود در من برای این رشته ورزشی ،الان خانواده و آشنایان و دوستان همگی با تشویق من به ادامه راه به من انگیزه و روحیه می دهند ولی تنها کسی که از روز اول با من بود، مربی ام جناب آقای میثم شیخ بود که حتی بعضی جاها با هزینه شخصی خود مرا به مسابقات می فرستاد و هنوز هم با هدایت ها و راهنمایی های خود مرا در این راه تنها نگذاشته و پشتیبان من است.


یک خاطره تلخ از ورزش  نقل کنید؟

 هیچ  خاطره ای تلخ نیست و این بستگی به دید انسان دارد ولی در اولین تمرین تیم ملی و مسابقات، بینی من شکست و من بدلیل اینکه اگر به مربی خود میگفتم از تیم خط می خوردم، با بینی شکسته و تحمل درد، اردو و مسابقات انتخابی را با موفقیت پشت سر گذاشتم.

 خاطره شیرین هم اگر دارید بفرمایید:

در یکی از مسابقات با نا داوری مرا به یک وزن بالاتر منتقل کردند تا حریفان بتوانند مرا مغلوب کنند اما من با تلاش بسیار در یک وزن بالاتر هم توانستم تمام حریفان خود را شکست داده و به مقام قهرمانی دست یابم.

صحبت آخر:

 انشاالله بتوانم افتخارات زیادی را برای کشورم در عرصه های بین المللی کسب کنم وتوصیه ام به همه این است که نباید بگذارید زندگی شما را در گوشه رینگ گیر بیندازد، بلکه تا آخرین نفس باید جنگید و تلاش کرد و تسلیم نشد و همیشه به این فکر می کنم که اگر این راه آسان بود همه این راه را می¬رفتند و دیگر من خاص نبودم .


حرف آخر اینکه دلیل بودنم توی رینگ قویتر از مشت ها و شکست هایی بود که خوردم ،پس من می مانم، می جنگم و پیروز می شوم. زندگی کردن را از ورزش می توان آموخت چرا که ایستادن بعد از هرشکست نشانه امید به زندگی است و هر باخت یک ورزشکار پلی است برای رسیدن به پیروزی بعدی او.

انتهای پیام/

 

تبلیغات
پیراسته | 2 آذر 1395 17:18:52 | ارسال پاسخ
0
7
آفرین به آقا رضا، باعث افتخار بروبچ رستای ابوالفیروز شدی،انشاالله المپیک ببینیمت
پیراسته | 2 آذر 1395 17:49:58 | ارسال پاسخ
0
2
احسنت...انشالا موفقیت های جنابعالی تداوم داشته باشه
فرهاد | 2 آذر 1395 23:57:58 | ارسال پاسخ
0
1
المپیک توکیو منتظر تو است پسر، به امید راه یابی و کسب سهمیه المپیک
مهمان | 3 آذر 1395 08:40:00 | ارسال پاسخ
0
1
فقط تا میتونی از مسایل سیاسی و مسولین دور باش تا راه پیشرفت داشته باشی
کار خودت را بکن
داریوش | 3 آذر 1395 08:53:06 | ارسال پاسخ
0
1
ماشالا بچه بولفریز، المپیک 2020 منتظر درخشش تو داخل رینگ هسیم. ادامه بده قهرمان
مجید قائدی | 3 آذر 1395 12:05:17 | ارسال پاسخ
0
5
ماشاءالله به پشتکار و تلاش تو ، تو قطعا پیروز خواهی شد،
به امید سربلندی در مسابقات المپیک وکسب مدال ، تبریک به بچه‌های ابوالفیروز
حسن عمرانی | 5 آذر 1395 18:53:38 | ارسال پاسخ
0
2
باسلام خدمت همه نام آوران ایران اسلامی بخصوص برادربزرگوا رم اقارضا.ضمن تبریک وتهنيت به شما آرزوی پیشرفت وکسب مقامهای پهلوانی والمپیکی شدن رابرا یتان ازخداوند منان مسءل ت مینمایم تشکرویژه هم دارم ازجانب حسین راستگو پدر بزرگوارش که مشوق فرزندش بوده وهست
مهمان | 5 آذر 1395 19:09:30 | ارسال پاسخ
0
2
آفرین بررضا



  
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
 
   
تمام حقوق مادی و معنوی محفوظ است پست الکترونیک : info [@] naseron.ir